Nationaal Park de Sallandse Heuvelrug

On-Nederlands. Zo is de Sallandse Heuvelrug het best te omschrijven. En wie zich verdiept in de fascinerende historie van deze bosrijke omgeving, begrijpt al snel waarom dit gebied is uitgeroepen tot Nationaal Park.

Diepe Hel

Ruim 150.000 jaar geleden ontstond dit golvende landschap door een 300 meter dikke schuivende ijslaag. Als een bulldozer duwde het ijs zand en rotsen voor zich uit en door de enorme krachten werden die rotsen verpulverd tot het grind wat de wandelaar tegenwoordig op veel wandelpaden tegenkomt.
Na het schuivende ijs liet ook het smeltwater zijn sporen na. De ontstane stuwwallen van stenen, zand en lagen kleileem spoelden gedeeltelijk weg en de dalen die ontstonden, ook slenken genoemd, kregen onheilspellende namen als Diepe Hel en Wolfsslenk.
De ondoordringbare lagen kleileem die in de bodem achterbleven, zorgen tot op de dag van vandaag nog voor natte biotopen in de laagste gedeelten. 

Spookachtig

Tijdens de meest recente ijstijd, ruim 100.000 jaar geleden, kwam het ijs niet ver genoeg om het gebied voor een tweede keer te bedekken maar de grond raakte wel voor een lange periode permanent bevroren. Er groeide niets meer en een jarenlange intense wind voorzag de streek van een dikke laag stuifzand.
Tot slot liet ook de mens hier zijn sporen na. De eerste dateren van zo'n 5000 jaar geleden. Vooralsnog was de heuvelrug overigens een spookachtig bosgebied waar geen sterveling doorheen durfde te reizen. Langzaam echter groeide de behoefte aan landbouwgrond en werden de bossen ontgonnen. De voedselarme stukken bleven over en daar ontkiemde de heide.

  

Begin vorige eeuw was bijna het gehele gebied bedekt met heide. Staatsbosbeheer, opgericht in 1899, ontfermde zich over de regio door delen van het stuifzand en de heide weer te bebossen. Inmiddels kenmerkt de Sallandse Heuvelrug zich door een mix van uitgestrekte heidevelden en dichtbegroeide gemengde bossen.

 

| |