Teken-terreur

De teek staat in de belangstelling. Maar wat is een teek eigenlijk en hoe ziet een teek eruit?

Een teek is verwant aan de mijt en behoort tot de klasse der spinachtigen. Net als alle andere spinachtigen heeft een teek acht poten maar hij onderscheidt zich onder andere van een spin doordat er geen duidelijke scheiding bestaat tussen kop, romp en achterlijf. Het slechts enkele millimeters (!) kleine lichaam heeft aan de bovenkant een geheel ronde tot ovale vorm en is in normale toestand, van opzij gezien, plat.

Bloedmaaltijd

Teken leven van het bloed van gewervelde dieren, dus ook van mensen! Ze bijten zich vast in de huid en genieten daarna van een bloedmaaltijd van enkele uren tot dagen. Als een volwassen teek zich helemaal heeft volgezogen, kan hij meer dan een centimeter groot worden. Het diertje is dan bijna bolrond wat mogelijk is dankzij de extreem rekbare huid. Eenmaal volgezogen, valt een teek als vanzelf van zijn 'gastheer'.

Een teek zie je in een eerste instantie dus makkelijk over het hoofd. Ook wanneer het kleine diertje zich in de huid vastbijt en dan liefst de zachte huid van lies, knieholte of oksel. Iets dat overigens niet pijnlijk is waardoor je het zelden merkt. Pas vanaf het moment dat een teek zich met bloed volzuigt, wordt hij alsmaar duidelijker zichtbaar.

Ziekte van Lyme

Sommige teken zijn besmet met een vervelende bacterie: de Borrelia-bacterie. Wie pech heeft en een beet krijgt van een besmette teek, kan uiteindelijk de vervelende ziekte van Lyme krijgen. De kans daarop wordt helaas jaarlijks groter want recent onderzoek– onder andere door de Universiteit van Wageningen in samenwerking met 25 afdelingen van IVN natuur- en milieueducatie – heeft aangetoond dat het aantal teken jaarlijks snel toeneemt en dat ruim 25 % van de teken inmiddels besmet is met de vervelende Borrelia-bacterie.

Een op de vier tekenbeten kan dus de chronische ziekte van Lyme tot gevolg hebben. Het is een lastig te behandelen ziekte die tal van symptomen kent en dus moeilijk exact in kaart te brengen én te genezen is.

Een tekenbeet voorkomen

-Een tekenbeet voorkomen, begint met het contact met teken te voorkomen. Blijf tijdens wandelingen in de natuur op de (verharde) paden en voorkom zoveel mogelijk aanraking met gras, struiken en bomen.

-Gaat u van de paden af, zorg dan voor gesloten kleding. Stop broekspijpen dus in de sokken, knoop de bloes tot boven dicht en zet een pet op. Zeker voor kinderen is dit belangrijk want ze zijn kleiner en beweeglijker en ze zitten dus dichter tegen het groen,. In de regel is de kans op een beet bij kinderen groter dan bij volwassenen.

-Blijf het lichaam na een bezoek aan de natuur altijd goed controleren. Zoals eerder vermeld, zijn teken eerst nog erg klein en dus makkelijk over het hoofd te zien.

Wat te doen na een beet?

-Heeft een teek zich in de huid vastgebeten, gebruik dan een tekentang of tekenpincet om het diertje te verwijderen. Trek de teek met een licht draaiende beweging voorzichtig uit de huid. Vooral hele kleine teken en volgezogen teken zijn lastig te verwijderen.

-Knijp niet in het lichaam van de teek en ga ook niet aan de gang met olie of alcohol. Juist het irriteren van de teek, vergroot de kans op besmetting.

-Desinfecteer het wondje na verwijdering van de teek met sterke alcohol of jodium.

-Noteer altijd datum en plaats van de tekenbeet. Dit is nuttig als later blijkt dat men besmet is geraakt. Wie weet is de eigenlijke tekenbeet dan alweer vergeten.

Besmet of niet besmet?

-Niet alle teken zijn besmet met de Borrelia-bacterie die verantwoordelijk is voor de ziekte van Lyme. Toch geldt altijd: hoe sneller verwijderd, hoe kleiner de kans op besmetting.

-Een besmetting is meestal te herkennen aan het ontstaan van een rode plek die langzaam groter wordt en vaak één of meer ringen vormt. Dit kan vrij snel gebeuren maar ook pas lange tijd na de beet. Is er sprake van een huidverkleuring dan moet er onmiddellijk antibiotica worden ingenomen.

-Soms is er een besmetting maar treedt de roodverkleuring van de huid niet op. Wacht dan nooit te lang wanneer er griepachtige verschijnselen of vage gezondheidsklachten optreden. Laat snel uw bloed testen omdat daarin duidelijk te zien is of er sprake is van besmetting. Met de nadruk op snel want hoe langer men besmet is, hoe moeilijker de ziekte van Lyme is te genezen.

Voor meer info www.lymevereniging.nl

| |