Interview met Bas
Wat zijn jouw eigen ‘natuur’-jeugdherinneringen?
“Tussen mijn vijfde en mijn tiende woonde ik in Vlissingen. Het was er nog stil, niet zo bebouwd als nu. Als jochie was ik altijd op het strand te vinden. Pa en ma huurden er wel eens een oud strandhuisje en daar aten we dan vaak. Zo werd de zee onlosmakelijk verbonden met mijn jeugd. In mijn herinneringen zitten vooral de hele basale natuurverschijnselen als het aanspoelende water, de eerste kwallen, de wind om je oren.”
'Bas tijdens de opnames bij het wrakkenmuseum'
In hoeverre speelt natuur in jou drukke werkzame leven een rol?
“Op veel fronten. Je hoeft daar overigens niet diep voor de bossen in te trekken. Laatst liep ik na een voorstelling ’s avonds laat door een stadspark in Eindoven. Een simpele ontmoeting met enkele majestueuze bomen is dan al voldoende. Een droom is overigens om nog eens tien dagen in mijn eentje door de Alpen te dwalen. De eerste twee dagen stuiter ik vast om van de ellende. Afkicken. Maar daar kom ik absoluut doorheen om daarna vol van de stilte te genieten.”
Wat geef je je kinderen mee als het om natuur gaat?
“De natuur moet vooral leuk zijn! Hier vlakbij Hilversum ligt in het heidegebied een diepe kuil waarin je hard naar beneden kunt rennen. Je kunt je kinderen voorstellen om daar een wandeling te gaan maken maar je kunt ze ook enthousiasmeren door ze op een fluisterende toon te vertellen dat je weet waar zich de diepste kuil van Nederland bevindt. Vooral bij kinderen tot zo’n twaalf jaar kun je de interesse in de natuur goed voeden. Ongedwongen en met een gezonde dosis avontuur. Veel hangt daarbij af van de creativiteit van de ouders.”
Pakken de kinderen dat op?
“Laatst liep ik met mijn zoontje door het bos toen hij zei; ‘goh, het is toch eigenlijk best lekker zo in het bos.’ Uiteindelijk komt het dus zeker over. Ik vind het mooi te ontdekken dat de natuur ons zo kan raken.”
Is televisie een medium om je kinderen de natuur te laten ontdekken?
“Jazeker. Earth bijvoorbeeld is een prachtige film. Een fenomeen. Maar ook kleinere programma’s worden bekeken. Het aanbod vind ik overigens te vaak gericht op kijkers die er in geïnteresseerd zijn. Televisie zou veel meer als etalage kunnen dienen. Eigenlijk precies zoals Vitens dat gaat doen. Het tv-programma als etalage met daarachter een groot strategisch idee. Als je de ‘winkel’ binnenkomt, ligt daar dan een enorm landschap om te verkennen. Wat echt grensverleggend zou zijn, is als Vitens in een reclameblok een minuut de Sallandse Heuvelrug laat zien. In alle stilte. Beginnend met de tekst; ‘de volgende minuut wordt u aangeboden door Vitens’. Dan doorbreek je alle patronen die je kunt doorbreken.”
Wat is je doelstelling bij de te maken tv-programma’s “lopen over water”?
“Wat zou het mooi zijn wanneer het programma zaterdagmiddag kijkers beweegt om het getoondegebied te bezoeken. Dat ze zeggen; ‘dat moet ik zien!’. Zonder de winst van de lach, van de humor, want dat gebeurt al te vaak. Ik pleit ervoor een warm accent te leggen op ontspanning en genieten. En niet de kijkcijfers moeten tellen. Te vaak wordt een programma daarop afgerekend. Ik zou graag willen dat er ook eens aandacht kwam voor een ‘belevingscijfer’.”
