Amerikaanse cranberry’s op Terschelling

Het verhaal van de cranberry gaat terug naar 1840. Toen strandjutter Pieter Sipkes over het strand liep, vond hij een vat. Een vat waarvan hij dacht, en misschien ook wel hoopte, dat er wijn in zat. Na opening bleek het vat gevuld met zure bessen en teleurgesteld gooide hij alles in een duinvallei. Jaren later bleken de zaden van deze bessen zich goed ontkiemd te hebben. De planten hadden het goed naar hun zin in de vallei. Inmiddels komt de cranberry, die familie is van de bosbes, op uitgebreide schaal op Terschelling voor. De plant groeit inmiddels ook op andere Waddeneilanden en in Drenthe.

Vitamine C

Op Terschelling heet de cranberry ook wel Pieter Sipkesheide, genoemd naar de vinder van het vat, maar de officiële Nederlandse naam is grote veenbes of lepeltjesheide. Vaker gebruikt men de Engelse naam cranberry.

Met zijn slappe dunne twijgen kruipt de grote veenbes over de grond en na de bloei in de zomer verschijnen er verspreid over de twijgen tot 2 cm grote bessen. In de tijd van Pieter Sipkes had men het nog niet zo in de gaten maar jaren later ontdekte men dat de grote veenbes bijzonder smakelijk is. En gezond! Cranberry’s bevatten veel vitamine C en worden daarom verwerkt in compotes en wijn. Vooral in de kerstperiode is de bes geliefd om te verwerken in wildgerechten.

Museum

Voor Terschelling is de cranberry een typisch eilandproduct. Het eiland heeft behalve een behoorlijke productie van de bessen ook een eigen cranberrymuseum. Diverse wandelingen doen plaatsen aan waar de plant groeit en wie wil kan een plant aanschaffen voor in de eigen  tuin.  

| |