De snelle jachtvlucht van de havik

De havik is in Nederland een vrij zeldzame broedvogel. De roofvogel is herkenbaar aan de vrij korte, brede vleugels en de lange bijna vierkante staart. Wie een verrekijker bij de hand heeft, kan ook de andere kenmerken van de havik waarnemen: de donzige witte veren bij de onderstaart en de witte lijn boven het oog.

Op afstand lijkt een havik misschien wat op de sperwer maar die heeft duidelijk langere staartveren. Een havik is al gauw 10 cm groter dan een sperwer.

Miauwen

Wie een koppel haviken tegenkomt denkt vanwege het verschil in grootte misschien eerst dat het twee verschillende roofvogels zijn. Bij de havik is het vrouwtje namelijk altijd veel groter dan het mannetje. Het mannetje haalt/meet circa 50 cm terwijl een vrouwtje wel 15 cm groter kan zijn.

Een havik is een stille vogel. Alleen in de broedtijd, dichtbij het nest, maakt hij geluid. Soms is dat een snelle roep, zoals van de sperwer, en vaak ook maakt hij een miauwend geluid zoals we dat kennen van de buizerd.

De havik is meestal te zien aan bosranden en boven open veld. Daar zoekt hij zijn prooi. Wat de vogel vooral lekker vindt, zijn duiven en Vlaamse gaaien. Ook konijn staat op het menu.

80 km per uur

Meestal jaagt een havik vanuit de lucht. Rondcirkelend tasten zijn ogen de omgeving af. Is de prooi eenmaal in beeld, dan duikt hij daar met snelheden tot zo'n 80 km per uur op af. De manier waarop een havik vanuit een cirkelende vlucht zich op zijn prooi stort, is vergelijkbaar met die van de slechtvalk.

Ook onbeweeglijk, vanaf een stevige tak, kan een havik aan het jagen zijn. Hij wacht dan tot een prooi zijn richting uitkomt. Op dat moment duwt de vogel zich van de tak af, slaat een paar keer stevig zijn vleugels uit en stort zich dan, zijn vleugels stijf tegen zijn lichaam, pijlsnel op zijn prooi.

Uitvliegen

Een haviksvrouwtje legt meestal drie of vier blauwwitte eieren. De nesten zijn relatief eenvoudig op te sporen vanwege de vele veren die er in de buurt liggen. Zowel de mannetjes- als vrouwtjeshavik ruien namelijk tijdens de broedperiode.

Om de jonge vogels tot vliegen te stimuleren, leggen de oudervogels het voedsel na verloop van tijd steeds verder op de rand van het nest. Al fladderend moeten de jongen zo naar de nestrand komen. Is het moment daar, dan vliegen ze uit.

In de buurt van haviknesten zijn vaak ook braakballen te vinden. Anders dan bij de braakballen van uilen bevatten deze geen botjes. Dat komt omdat haviken zoutzuur in hun maag hebben. Alles wordt dus verteerd. Omdat een havik graag duiven eet, kan het wel eens gebeuren dat zich in een braakbal een duivenring bevindt. Die wordt uiteraard niet door de maagsappen opgelost...

| |