Krabbescheer leeft soms onder, soms boven water


Krabbescheer is een waterplant die overwintert op de donkere waterbodem. Als in het voorjaar de zon aan sterkte wint, stijgt de plant naar het wateroppervlak.

Alleen in de warme voorjaars- en zomermaanden is krabbescheer dus zichtbaar. Drijvend aan het aangenaam warme en lichte wateroppervlak vormt hij dan nieuwe scheuten, bladeren én bloemen.

Ananas

De wetenschappelijk naam van krabbescheer is Stratiotes aloides. Het Oudgriekse Stratiotes betekent letterlijk soldaat maar is meer een verwijzing naar de zwaardvormige bladeren. De soortnaam aloides verwijst naar de bekende plant Aloë die een vergelijkbaar bladrozet vormt. Veel mensen maken overigens eerder een vergelijking met de ananasplant dan met Aloë.

Vanwaar de naam krabbescheer? Dat vraagt een meer gedetailleerd oog. Wie goed kijkt naar de schutbladeren aan de bloemstelen ziet dat deze enigszins lijken op de schaar van een krab.

Bescherming

Krabbescheer groeit enkel in voedselrijk zoet tot iets brak water. Vanwege zijn 'zwevende' bestaan, vormt hij alleen wortels voor de verankering. Deze wortels zorgen niet voor het opnemen van voedsel. Dat haalt de plant rechtstreeks uit het water.

Drijft de plant eenmaal aan het wateroppervlak, dan vormen zich witte bloemen. In volle bloei steken zowel de bloemen als het grootste deel van de zwaardvormige bladeren boven het water uit. Omdat de bladranden erg stekelig zijn, zoeken veel kleine waterdiertjes bescherming in het hart van het bladrozet. Geen roofvis die zich daar tussendoor durft te wringen!

Na de bloei vormt elke plant enkele uitlopers. Heeft krabbescheer het goed naar zijn zin dan kan zo een kluwen van bladrozetten ontstaan. Komen die bladrozetten in het voorjaar allemaal tegelijk naar boven dan is dat behalve een uiterst veilige schuilplaats voor veel kleine waterdieren ook een landingsplaats voor bijvoorbeeld libellen. Overigens zijn waterpartijen met veel krabbescheer de meest geliefde nestplaatsen van de zwarte stern.



Kalkmassa

Tegen de tijd dat het water in de nazomer kouder wordt, vormt elke plant aan de onderkant een kalkmassa. Is die kalkmassa zwaar genoeg dan zakt de plant weer langzaam naar de bodem.

Kwam krabbescheer vroeger nog algemeen voor, tegenwoordig zijn plaatsen met schoon en voedselrijk water steeds schaarser waardoor de plant inmiddels op de rode lijst van beschermde plantensoorten terecht is gekomen.

| | fav

vitens